วันนี้เป็นวันหัวควยห่าไรว่ะ
แม่รงอาเซก็แพ้
ทำเหี้ยไรก็เหี้ยๆไปหมด
แม่รงไอ้เรื่องพวกนั้นพอรับได้
แต่เรื่องที่คนที่ผมกำลังรักอยู่เขางอนอ่ะดิ
ไม่ใช่งอนธรรมดาด้วย
เขาบอกว่าไม่อยากคุยกับผม
ผมก็ไม่รู้จะทำไง
แล้วเลยวางโทรสับ
แล้วอยู่ดีๆน้ำตามันก็ไหล
นี้เป็นครั้งแรกที่ผมเสียน้ำตาให้กับผู้หญิงที่ผมรัก....
[เขียนเมื่อ 9/12/50 เวลา22.43 ]
edit @ 9 Dec 2007 22:44:00 by RayZoTion_Pc13
วันนี้ไม่มีอะไรจะบันทึก
เพราะมันไมมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นเลย
วันนี้เป็นวันที่น่าเบื่อและเซงมากๆ
วันนี้ทั้งวันไม่มีเหตุการณอะไรที่น่าตื่นเต้นเกิดขึ้นเลย
แต่มีประโยคหนึ่งจากปากของเธอที่เธอบอกมาว่า
" อืมๆ ดีละเข้ากันได้ดี "
ประโยคนี้ทำให้ผมคิดว่าทุกอย่างมันน่าจะดีขึ้น
[ เขียนเมื่อ 9/12/50 24.03 ]
วันนี้ผมต้องไปเรียน ร.ด.และต้องฝึกเดิน สวนสนาม
แต่ผมได้ไปแอบบนตึกโรงอาหารของสนามกีฬากับเพื่อนอีก1คน
เพื่อนของผมนอนอ่านนิยายของเขา
ส่วนผมก็นั้งจำเบอร์ของคนที่ผมรัก
เพราะเมื่อตอนเช้าเพื่อนผมได้ถามผมว่า
" มึงจำเบอร์เขาได้หรือเปล่า "
คำถามนี้ตอนแรกผมไม่ได้ใส่ใจอะไรกับมันมากนัก
เพราะมันไม่จำเป็นที่ผมจะต้องจำ
แต่เมือผมได้นึกดู
ทุกครั้งที่ผมจะโทรหาเขาผมจะต้องเสียเวลา
มานั้งหาชื่อเขาในมือถือประมาณ 30 วิ
จะโทร1ครั้งเสียเวลาไป 30 วิ
จะโทร2ครั้งเสียไป 60 วิ หรือ1นาที
1 วันผมโทรหาเขาประมาณ 5 ครั้งก็ประมาณ 150 วิ หรือ 2นาที
1 อาทิตย์ก็โทรหาเขาประมาณ 35 ครั้งก็ประมาณ 1050 วิ หรือ 17นาที
1 ปีผมอาจจะโทรหาเขาประมาณ 1825 ครั้งหรือมากน้อยกว่านั้น
ใช้เวลาในการหาก็ประมาณ 54750 หรือ 912 นาทีหรือมากน้อยไปกว่านั้น
สรุปผมอาจจะเสียเวลาในการคุยกับเขาไปถึง 912นาทีต่อปี
912 นาที นี้มันช่างเยอะเหลือเกิน
ผมจึงต้องมานั้งจำเบอร์ของเขาเพื่อจะลดเวลาที่เสียไป
จากการมานั้งหาเบอร์ของเขาจากรายชื่อในโทรสับของผม
และเมือถึงตอนค่ำๆผมก็ได้กินลูกชิ้นจากคนที่ผมรัก
และผมก็ได้คิดไปด้วยว่า " วันนี้ลูกชิ้นมันอร่อยกว่าวันอื่นๆ "
[เขียนเมื่อ 8/12/50 เวลา 1.04 ]
